zaterdag 16 februari 2013

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet. En andersom. Ik zie groen en geel, als in een groene peper en een gele citroen. Maar mijn tekendocente ziet blauw en groen in mijn gele citroen. Hmmmm....kijken is ook nog een vak apart. Tijdens de fotovakschool is er vooral aandacht voor licht, donker, schaduwen, reflecties en overgangen. Als het over kleur gaat, dan is dat vooral over de effecten van kleur op het beeld. Liggen de kleuren dicht bij elkaar, dan krijg je een rustig sfeervol beeld. Heb je contrasterende kleuren dan krijg je een dynamisch, spannend beeld. Of het gaat over kleuren op het beeldscherm en van je print. Maar kleurnuances in één object? Nou, met veel pijn en moeite kon ik inderdaad wat groen ontdekken in mijn citroen, of was dat de reflectie van de groene peper, maar blauw?

Het was sowieso weer confronterend. Ik had de les ervoor al geleerd dat creativiteit en met je handen werken niet noodzakelijkerwijs één en hetzelfde is. Fotografie en beeldbewerking gaan ook veel over nadenken en techniek. Heel wat anders dan kliederen met houtskool en, deze week, met acrylverf. Heel fysiek werken. Best even wennen. Vooral als je aan het werk gezet wordt zonder ook maar één enkele aanwijzing. En als je nog nooit met acrylverf geschilderd hebt, en dus geen idee hebt wat je aan het doen bent, word ik daar toch wel ongelukkig van. Waar moet ik beginnen, hoe doe ik dit, wat als het nergens naar lijkt??? Pfffff.... Hoe weinig is er nodig om uit je comfortzone gehaald te worden?

Uiteindelijk is het best goed gekomen, zie hierboven, maar geen stuk groente of fruit zal vanaf nu meer hetzelfde zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen